خداوند براى شما وجود ندارد ، و هر كس را خداوند ( بخاطر اعمالش ) گمراه سازد ، هدايت كننده اى براى او نيست . تفسير : من به شما اخطار مىكنم ! مردم مصر به حكم اينكه در آن زمان نيز نسبتا متمدن و با سواد بودند گفتگوهاى مورخان را در باره اقوام پيشين ، اقوامى همچون قوم نوح و عاد و ثمود كه سرزمين آنها غالبا فاصله زيادى از آنها نداشت شنيده بودند ، و از سرنوشت دردناك آنها كم و بيش خبر داشتند . لذا مؤمن آل فرعون بعد از آنكه با نقشه قتل موسى به مخالفت پرداخت و با مقاومت سرسختانه فرعون روبرو شد كه دستور قتل را مجددا تاييد كرد دست از تلاش و كوشش خود بر نداشت ، و نمىبايست بردارد ، لذا به اين فكر افتاد كه اين بار دست اين قوم سركش را گرفته و به اعماق تاريخ پيشينيان ببرد ، و آنها را از تكرار چنان مصائبى در مورد خودشان بيم دهد ، شايد بيدار شوند و در تصميم خود تجديد نظر كنند ، سخن خود را از اينجا شروع كرد « و گفت : اى قوم من ! من بر شما از روزى همانند روز مجازات اقوام پيشين مىترسم » ( * ( وَقالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ مِثْلَ يَوْمِ الأَحْزابِ ) * ) . سپس به شرح اين سخن پرداخت و گفت « من از عادت شومى همانند عادت قوم نوح و عاد و ثمود و كسانى كه بعد از آنها بودند بيمناكم » ( * ( مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَعادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ ) * ) ( 1 ) .

--> ( 1 ) داب ( بر وزن ضرب ) در اصل به معنى ادامه سير است و دائب به موجودى گفته مىشود كه به سير خود ادامه مىدهد سپس به هر عادت مستمرى اطلاق شده و منظور در اينجا از * ( دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ ) * . . . . عادت مستمرى است كه آنها داشتند و آن استمرار بر شرك و طغيان و ظلم و كفران بود .